ทางออก..การเมืองไทย

ทางออก..การเมืองไทย

๑. ทำให้เสื้องแดงได้สำนึกว่า
คนมีปัญญาเขาทำกันแบบนี้หรือ ?
การเรียกร้องที่เอาความเดือดร้อน
ของสังคมมาเป็นเครื่องต่อรอง
จะเรียกว่า ประชาธิปไตย ตรงไหนกัน
หรือถ้าประชาธิปไตยเป็นแบบนี้
ก็เชื่อได้ว่า สุดท้ายคนส่วนใหญ่
ก็ต้องหันกลับไปเลือกเผด็จการ
คือยอมให้เกิดรัฐประหารอีกจนได้
แล้วคนผิดหวังที่สุดคือใคร ?
ถ้าไม่ใช่คนเสื้อแดง ที่อ้างเสมอว่า
มาเรียกร้องประชาธิปไตย..คิดให้ดีๆ

๒. ทำให้คนเสื้อเหลืองสลดใจว่า
ที่คนเสื้อแดงกำลังทำอยู่นี้ คือสิ่งที่
คนเสื้อเหลืองเคยทำเอาไว้ ให้เป็น
แบบอย่าง แสดงว่า การเรียกร้อง
ที่ผ่านๆ มา ไม่ว่าจะเหลืองหรือแดง
เกินขอบเขตมานานแล้ว จำเอาไว้
อย่าริไปทำแบบนี้อีก..ยอมรับผิด
เสียดีๆ.. ติดคุก..ก็ต้องยอม

๓. ทำให้คนเสื้อหลากสี ลุกขึ้นมา
แล้วประกาศให้ชัดเจนว่า ไม่ยอมรับ
และจะไม่ยอมให้คนใช้วิธีการแบบนี้
ได้รับชัยชนะอีกเด็ดขาด มิฉะนั้นแล้ว
การจับสังคมเป็นตัวประกัน ก็จะกลาย
เป็นประเพณี สำหรับคนที่หิวอำนาจ
แล้วสังคมไทยก็จะกลายเป็นสังคม
"ปัญญาอ่อน" อย่างน่าทุเรศ
ที่ผ่านมา มันเป็นแบบนั้น ใช่หรือไม่ ?
ถึงเวลาแล้ว ที่คนไทยจะต้องตื่นขึ้นมา
ใช้สติปัญญาและเมตตาธรรมแก้ไข
ปัญหาสังคม เศรษฐกิต และการเมือง
กันอย่างจริงจัง และกันทั้งประเทศ
อย่างที่เรียกว่า "ปฏิรูปประเทศไทย"
ให้ลูกให้หลานที่เกิดมาในภายหลัง
ได้ภูมิใจใน "บรรพบุรุษของตน"

และที่สำคัญที่สุด คนไทยทุกคน
จะต้องมีศีล มีธรรม ประจำจิตใจ
ส่วนเผด็จการ หรือประชาธิปไตย
ไม่สำคัญสักเท่าใด เพราะไม่ว่า
เผด็จการหรือประชาธิปไตย
ถ้าไม่มีธรรมะกำกับไว้เสียแล้ว
มันก็เลวร้ายพอๆ กัน หรือมิหนำซ้ำ
ประชาธิปไตย ที่ให้อิสระเสรีภาพ
นั่นแหละ จะอันตรายกว่าอย่างอื่น
เพราะเปิดโอกาสให้กิเลสตัณหา
มีอำนาจได้เต็มที่ คิดดูให้ดีก็แล้วกัน
ดังนั้น ทางออก ที่แท้จริง จึงไม่ใช่
ระบอบการปกครอง แต่จะต้องใส่ใจ
ในแก่นแท้ คือ "ธรรมะ" ต่างหาก.

ด้วยจิตเลิกหวังได้ คงไว้แต่หวังดี
"นายตะวัน"
ในห้วงเวลา ที่แผ่นดินไทย ลุกเป็นไฟเสียแล้ว..