จะเอาทุนตั้งมากมายมาจากไหน ?

อันนี้น่าจะสำคัญที่สุด
จะเอาทุนตั้งมากมายมาจากไหน ?

ก็ทุนส่วนตัวของผมสิ และไม่ได้มากมายอะไรนัก เพราะผมไปอย่างสมถะที่สุด
ถ้าไปสอบถามผู้นำท้องถิ่นประมาณ ๗,๐๐๐ คน ที่ผมไปขอพบมากว่า ๑ ปี
สิ้นระยะทางเกิน ๔๐,๐๐๐ กิโลเมตรไปแล้ว ก็คงไม่ต้องมีคำถามแบบนี้หรอก
เพราะทุกคนจะเล่าให้ฟังเองว่า “เคยเจอนายตะวัน เขาเอาหนังสือที่เขาเขียนเอง
มาเร่ขาย หารายได้ไปเดินทางรอบโลก (ฉันยังว่า คุณเป็นบ้าไปหรือเปล่า ?)”

อนึ่ง คนกว่า ๗,๐๐๐ คนนั้น อันที่จริงเกินกว่าครึ่งขึ้นไป หรือส่วนใหญ่ก็แล้วกัน
ยังไม่ทันได้ไถ่ถามอะไร เห็นผมถือหนังสือไปขาย ก็แสดงอาการรังเกียจผมแล้ว
ถึงกับขับไล่เหมือนหมูหมาก็มีไม่น้อย (แทบทุกวันก็ว่าได้) คุณก็คงจะไม่เชื่ออีกว่า
“ผมไม่เคยโกรธใครเลย” เพราะเข้าใจทุกคนดี เขาเหนื่อย เขาเครียด กับงานเต็มที
พูดง่ายๆ เขาไม่มีความสุขกับการทำงานของเขาเลย เป็นเพราะอะไร ขอให้คิดกันดู
อีกอย่างหนึ่ง การที่มีคนขับไล่ผมนั้น มันกลับช่วยยืนยันว่า “สิ่งที่ผมคิดไม่ผิดเลย”
แล้วผมจะไปโกรธเขาทำไม ? มีแต่จะต้องสงสารและหาทางช่วยเหลือเขาให้จงได้

อีกด้านหนึ่ง “สื่อตะวัน” อันเป็นธุรกิจเล็กๆ ที่ผมและจันทร์เป็นผู้ก่อร่างสร้างมา
แม้บัดนี้ผมเลิกยุ่งเกี่ยวอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาดแล้ว แต่สื่อตะวันก็ยังดำเนินการอยู่
และเมื่อใดที่ผมขัดสน ผู้จัดการก็ยังเป็นธุระสำรองให้เสมอมา ซึ่งหากในอนาคต
สื่อตะวันเกิดแปรสภาพจาก “บริษัทจำกัด” โตไปเป็น “บริษัทมหาชน” กับเขาบ้าง
ผู้คนก็คงไม่ต้องตั้งคำถามว่า “นายตะวันจะเอาทุนมาจากไหนสำหรับไปรอบโลก ?”

อ่านตอนต่อไปคลิกที่ลิงค์นี้ http://www.naaitawan.com/node/66