เอาจุดหักเหจริงๆ..ที่ให้มารอนแรม ?

เอาจุดหักเหจริงๆ
ที่ทำให้ตัดสินใจออกมารอนแรมอย่างนี้ ?

ไม่มีจุดหักเหอะไรหรอก ทุกอย่างมันสั่งสมมาทั้งนั้น
เริ่มจากนิสัยอยากรู้อยากเห็น ชอบค้นคว้า ชอบท้าพิสูจน์ และโลดโผนอยู่ลึกๆ
ซึ่งก็ไม่ต่างอะไรกับตอนตัดสินใจออกไปเดินป่าตามลำพังเมื่อครั้งยังบวชอยู่เลย

ถ้าจะให้มีจุดหักเหกันจริงๆ ก็ต้องถือเอาชีวิตที่ผกผันจนมีอันต้องให้ตัดสินใจ
สึกออกมานั่นแหละ หลังจากนั้นมันก็ไม่มีอะไรแล้ว ผมก็ใช้ชีวิตแบบชาวบ้านๆ
เป็นลูกจ้างมาระยะหนึ่ง แล้วก็มามีงานอาชีพของตัวเองคือ “สื่อตะวัน”
เคยมีภรรยาชื่อจันทร์ แต่เลิกกันไปแล้ว ไม่มีลูกด้วยกัน เลยไม่มีบ่วงผูกพัน
พอแยกทางกันไป ใหม่ๆ ผมก็ยังเอาแน่นอนไม่ได้อยู่หลายเดือน มัวแต่โลเลว่า
“ระหว่าง กลับไปบวช มีเมียใหม่ กับหาอะไรทำ จะเลือกเอาอย่างไหนดี ?”
พอสับสนผมก็กลับไปหาลมหายใจ แล้วก็เด็ดขาดได้ ด้วยวิธีคิดแบบธรรมดาๆ
กลับไปบวช กลับเมื่อไรก็ได้ มีเมียใหม่ ถ้ามีผู้หญิงคนไหนเอาด้วย
มีเมื่อไรก็ได้อีกเหมือนกัน ข้อสำคัญคือต้องหาอะไรทำ เอาที่มันคุ้มค่าจริงๆ
เอาที่ทำแล้วรู้สึกว่า “ไม่เสียชาติเกิด” และเอาที่ทำคนเดียวได้ ไม่ต้องง้อคนอื่นนัก

ความคิดแบบนี้ต่างหาก ที่ทำให้ผมตัดสินใจออกมารอนแรมแบบนี้
ไม่มีจุดหักเห ไม่มีใครบังคับ ไม่มีอะไรบีบคั้น ผมเต็มใจออกมาทำแบบนี้เอง

อ่านตอนต่อไปคลิกที่ลิงค์นี้ http://www.naaitawan.com/node/64