คนรวยผู้ยากไร้ (คนไม่รู้จักพอ)

คนรวยผู้ยากไร้ (คนไม่รู้จักพอ)

ตราบที่ผู้คนยังวัดความรวยความจนที่ทรัพย์สินหรือวัตถุภายนอกมากน้อยกว่ากัน
ตราบนั้นผู้คนก็จะยังดิ้นรนไปผิดทาง และสังคมก็จะยังยกย่องนับถือผิดคนเสมอไป
ความยื้อแย่งแข่งขัน เอารัดเอาเปรียบกัน ความวุ่นวายในสังคม ก็จะจบไม่เป็น

คนมีปัญญาย่อมจะรู้ว่า ทรัพย์สมบัติของคน มีทั้งทรัพย์ภายนอก (วัตถุ)
มีทั้งทรัพย์ภายใน (ธรรมะ) บางคนมีทรัพย์ภายนอกมาก แต่มีทรัพย์ภายในน้อย
ผลก็คือใจของเขาย่อมยังหิวโหยอยู่เสมอ ต้องลำบากยากไร้ ทั้งที่มีเงินทองมาก
เพราะได้เท่าไรก็ไม่พอ เติมเท่าไรก็ไม่เต็ม สุดท้ายแม้แต่ฉ้อโกงคอรัปชั่น เขาก็ทำได้
ส่วนบางคนถึงมีทรัพย์ภายนอกน้อย แต่มีทรัพย์ภายในมาก ผลก็คือใจของเขา
อิ่มเอิบอยู่เสมอ ได้มากได้น้อยก็พอเพียง เติมนิดหน่อยก็เต็มเปี่ยม แม้มีวัตถุน้อย
ก็ยังรู้จักจัดสรร แบ่งปัน เผื่อแผ่แก่สังคมได้ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องฉ้อโกงคอรัปชั่น
เป็นตายยังไงเขาก็ไม่ทำมันแน่นอน สองคนนี้ ใครจน ใครรวย ก็ลองไตร่ตรองกันดู

ถ้าเพียงแต่พวกเราช่วยกันทำให้ผู้คนร่ำรวยด้วยทรัพย์ทั้งภายในและภายนอก
หรือถ้าทำทั้ง ๒ อย่างไม่ได้ ก็มาเน้นทรัพย์ภายในเป็นหลัก แล้วพากันยกย่องนับถือ
ให้ถูกคน คือให้ถูกคนรวยแท้ (แม้ผู้นั้นจะมีทรัพย์ภายนอกน้อย) กันให้ทั่วทั้งสังคม
เท่านี้ก็จะทำให้ผู้คนไม่หลงทาง เศรษฐกิจก็จะไม่ตกต่ำซ้ำซาก
สังคมก็จะอุดมธรรมแท้ และการเมืองก็จะไม่วุ่นวายทำลายล้างกัน อย่างที่เป็นอยู่
การกอบกู้โลก หรือสร้างโลกใหม่ ก็จะไม่ยากเกินไป และคงใช้เวลาไม่นานนัก

อ่านตอนต่อไปคลิกที่ลิงค์นี้ http://www.naaitawan.com/node/57