ใยแมลงมุมกับมดโง่ (อัตตา-อนัตตา)

ใยแมลงมุมกับมดโง่ (อัตตา-อนัตตา)

สรรพสิ่งในสากลจักรวาล เป็นเพียงองค์ประกอบหนึ่งๆ ในธรรมชาติอันไพศาล
ที่เชื่อมโยงส่งผลถึงกันอยู่ แบบตาข่ายเซลล์สมอง ทั้งส่วนที่เป็นรูป (สสาร)
และที่เป็นนาม (พลังงาน) หามีสิ่งใดแยกตัวเด็ดขาดออกไปจากธรรมชาติได้ไม่
โดยสัจธรรมแท้ มันจึงเป็นแค่ส่วนหนึ่งของธรรมชาติที่ซ้อนๆ กันอยู่อย่างไม่รู้สิ้นสุด
ความเชื่อมโยงส่งผลถึงกันและแยกขาดออกมาไม่ได้จริงๆ ของมันนี้ ภาษาบาลี
เรียกว่า “อนัตตา” แปลว่า ความไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตน (ปฏิเสธความเป็นคน เป็นสัตว์)
นี่เป็นภาษาปรมัตถ์ ที่ต้องใช้สติปัญญาขั้นวิปัสนาญาณ จึงจะรู้แจ้งได้ (เข้าใจชัด)

แต่โดยธรรมดาสามัญของสรรพสัตว์ มีเผ่าคนเป็นต้น ซึ่งยังไม่มีวิปัสนาญาณ
มากด้วยอวิชชา ตัณหา อุปาทาน ครอบงำอยู่ ย่อมถูกตบตาด้วยภาษาสมมติ
ที่สั่งสมสืบมาตั้งแต่ก่อกำเนิดสัตว์ ให้รู้สึกว่า ใช่ตัวใช่ตน เป็นคน เป็นสัตว์
เป็นตัวกูของกู แล้วปรุงแต่เรื่อยไปเป็นนรกสวรรค์ ให้ได้เถียงกันอย่างไม่รู้จักจบ
ความหลงแปลกแยกด้วยอวิชชาแตกออกมาเป็นก้อนๆ อันๆ แบบนี้ ภาษาบาลี
เรียกว่า “อัตตา” แปลว่า ตัวตน ซึ่งเป็นต้นตอให้เกิด “ความเห็นแก่ตัว” ติดตามมา

ถ้าเพียงแค่พวกเราช่วยกันทำให้ผู้คนทั้งโลก หลุดพ้นจากอวิชชา ตัณหา อุปาทาน
จนเห็นแจ้งใน “อนัตตา” (ไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตน แม้จะเห็นตัวตนจับต้องได้อยู่นั่นเอง)
เลื่อนระดับจิตขึ้นไปสัมผัสหรืออยู่กับธรรมชาติเดิมแท้ แทนการติดอยู่ในสมมติได้
ก็ย่อมจะเป็นการง่าย หรือเป็นทางลัด ที่จะทำให้ผู้คน “ไม่เห็นแก่ตัว” กันจริงๆ
เพราะจิตไปสัมผัสอนัตตา ก็จึงไม่เหลืออัตตาไว้สำหรับให้เห็นแก่ตัวอีกต่อไปนั่นเอง
เรื่องนี้แม้จะเหมือนอภิปรัชญานัก แต่ถ้าหากมนุษยชาติฉลาดจริง ก็ไม่ยากจนเกินไป

อ่านตอนต่อไปคลิกที่ลิงค์นี้ http://www.naaitawan.com/node/56