ฝาหม้อบนบาตรพระ (ผิดฝาผิดตัว)

ฝาหม้อบนบาตรพระ (ผิดฝาผิดตัว)

ถ้า ๓ เรื่องที่ผ่านมา (ครอบครัว การศึกษา และศาสนา) ไม่ง่อยเปลี้ยเสียขา
ผู้คนที่เติบโตมาก็จะมีค่านิยมที่ถูกต้อง มีทัศนคติที่ดีงาม มีความดำริที่สร้างสรรค์
อันคำนึงถึงส่วนรวม หรือพูดอย่างสั้นๆ ก็คือ ผู้คนบนโลกนี้ก็จะ “ดี งาม จริง”
(ผู้คนรู้จักร่วมมือกันส่งเสริมความดี สร้างสรรค์ความงาม และสื่อสารความจริง)

แต่เพราะ ๓ เรื่องที่ผ่านมาง่อยเปลี้ยเสียขา บวกกับเหตุปัจจัยเสื่อมจากเรื่องอื่นๆ
ทำให้ผู้คนที่เติบโตมาท่ามกลางทุรสภาพอันไม่เอาไหนนี้ มีค่านิยมที่ผิดเพี้ยน
ทัศนคติที่สับสน และมีความดำริที่เอาแต่ประโยชน์ส่วนตัว อย่างมัวเมา
จนติดกับดักแห่งวัตถุนิยม บริโภคนิยม อย่างบ้าคลั่ง และไม่รู้สึกสำนึกตัว
ติดนิสัยเกียจคร้าน เมาสบาย ใคร่มาก อยากได้ แต่ไม่อยากทำ
คิดแคบ มองใกล้ ใฝ่ต่ำ และเห็นแก่ตัว พอคนส่วนใหญ่เป็นกันหมดแบบนี้
ความดี ความงาม และความจริง ก็ถูกทอดทิ้งเสื่อมสลาย
คนดี คนงาม และคนจริง ก็ถูกทอดทิ้งเมินเฉย ถูกดูหมิ่นว่าเฉิ่มเชย ไม่ทันสมัย
คนชั่ว คนลามก และคนโกหกหลอกลวง กลับมีหน้ามีตาโอ่อ่าในสังคม
สุดท้ายก็อยู่กันอย่างผิดฝาผิดตัว มั่วกันไปหมด เหมือน “ฝาหม้อบนบาตรพระ”
กลายเป็นสังคมที่ไม่น่าดู เป็นโลกที่ไม่น่าอยู่อาศัย (แต่ก็หนีไปไหนไม่ได้อยู่ดี)

ถ้าเพียงแต่พวกเราช่วยกันทำให้ผู้คนหลุดพ้นออกมาจากวัตถุนิยม
บริโภคนิยม แล้วอบรมบ่มนิสัยให้เป็นคนขยันหมั่นเพียร สู้งานหนัก
รักงานยาก มุ่งฝากฝีมือ คิดกว้าง มองไกล ใฝ่สูง และไม่เห็นแก่ตัว โดยทั่วกัน
สังคมโลกก็จะกลับมา “ถูกฝาถูกตัว” ฝาบาตรก็จะกลับมาอยู่บนบาตร
ฝาหม้อก็จะไปอยู่บนหม้อ เท่านี้ก็จะช่วยให้โลกนี้อยู่รอดปลอดภัยไปได้อีกนาน

อ่านตอนต่อไปคลิกที่ลิงค์นี้ http://www.naaitawan.com/node/53