๖. ธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม และสรรพชีวิต

๖. ธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม และสรรพชีวิต

นับตั้งแต่มนุษย์ออกจากถ้ำมาทำการเกษตร สร้างโรงงานอุตสาหกรรม
และล้ำหน้ามาถึงยุคไอทีไฮเทคโนโลยีอันวิเศษมหัศจรรย์เช่นปัจจุบันนี้
มีสิ่งหนึ่งซึ่งน่าตกใจเหลือเกิน คือระบบนิเวศอันเป็นรังอาศัยของเราเอง
ถูกบ่อนทำลายลงไปยับเยิน จนเกินจะเยียวยาให้พลิกฟื้นคืนมาได้ง่ายๆ
หากมองในมุมนี้มนุษย์เราก็ไม่ต่างอะไรกับด้วงเขลาที่กัดแทะต้นไม้อยู่
ซึ่งอีกไม่นานต้นไม้นั้นก็จะล้ม และตัวมันเองก็จะต้องตายไปตามด้วย
ต่างกันแต่ด้วงแทะต้นไม้ไปตามประสาที่ไม่รู้อะไร ซึ่งเป็นเรื่องธรรมดา
ส่วนมนุษย์สุดฉลาดทำแบบนั้นได้อย่างไร ? เป็นเรื่องที่น่าสลดใจยิ่งนัก

คงเป็นเพราะที่ผ่านมา มนุษย์มัวเมาในกิเลสตัณหา ถูกความโลภบังตา
มองเอาแต่ส่วนได้ ไม่ใส่ใจส่วนเสีย ก็เลยหลงลืมตัวมาเป็นเวลาช้านาน
ยิ่งมีไอทีไฮเทคโนโลยีอันเป็นของวิเศษมหัศจรรย์ มนุษย์ก็ยิ่งใช้มันไป
ในทางทำลายล้างอย่างกว้างขวางและรวดเร็วยิ่งขึ้น อย่าน่าใจหายใจคว่ำ
พอตื่นขึ้นมาอีกหน รังของตนก็ปี้ป่นไปเสียจนแทบจะอยู่อาศัยไม่ได้แล้ว

ถึงอย่างนั้นก็ตามที
ทุกวันนี้เรามีไอทีไฮเทคโนโลยีอันเป็นของวิเศษมหัศจรรย์
อยู่ในมือ ถ้าเพียงแค่มนุษย์หยุดความหลงผิด กลับมาตั้งสติ
ใช้ปัญญายั้งคิด เลิกเดินทางผิด ตั้งต้นเดินทางถูก
แม้การซ่อมแซมรังที่พังทลายลงไปมากจะยากเย็นเพียงใด
แต่ถ้าใช้ของวิเศษมหัศจรรย์นั้นช่วยด้วย ก็จะไม่เหลือวิสัยเลย
คือย่อมจะสามารถทำได้ โดยไม่มีสายเกินไป และโดยไม่ช้าไม่นานนัก
ขึ้นอยู่กับว่า มนุษย์เราจะเอาชนะกิเลสตัณหาที่ครอบงำใจตนเองอยู่
ได้มากน้อยเพียงใดเท่านั้นแหละ ซึ่งก็ได้แต่หวังว่า
เราจะไม่อับอายขายหน้าเพื่อนร่วมชะตากรรมบนโลกเดียวกันไปมากกว่านี้
นี่ก็เป็นอีกทางหนึ่งซึ่งจะสร้างโลกใหม่ให้สรรพสิ่งอยู่อาศัยไปได้ชั่วนิรันดร..