ถ้าเห็นด้วยก็ช่วยกัน

ตลอดเวลาเกือบ ๒ ปี ระยะทางกว่า ๔๐,๐๐๐ กิโลเมตร กับโรงเรียน
กว่า ๓,๐๐๐ โรง วัดและอบต.อีกพอๆ กัน ซึ่งผมขอยืนยันว่า
ถ้าผมยังไม่ตาย มันจะเป็นแค่จุดสตาร์ท ที่ยังเหลือระยะทาง
อีกหลายแสนกิโลเมตร กับปณิธาน "เดินทาง..พลิกแผ่นดิน"
เสนอนแนวคิด "ก้าว (๙)ทางสร้างโลกใหม่" เอาไว้ให้ลูกให้หลาน

แต่ที่น่าเศร้า "ก็คือคำถามอันซ้ำซาก" จากผู้คนที่แล้งไร้ไมตรีจิตไปแล้ว
เช่นว่า "คุณเป็นใคร ? มาทำแบบนี้ทำไม ? คุณจะทำมันได้จริงๆ หรือ ?
ถ้าคุณทำจริงๆ ทำไมต้องเอาหนังสือมาเร่ขาย ซึ่งทำให้เป้าหมายพร่ามัว ?"
และที่สำคัญผู้ถามเหล่านั้น ไม่ได้ใส่ใจคำตอบจริงๆ ๆ หรือตัวเขามีคำตอบ
เอาไว้ในใจตนเองเสร็จแล้ว คือต่อให้ผมพูดอย่างไร เขาก็ไม่เชื่อ เพราะว่า
เขามีคำตอบเอาไว้เองแล้ว เช่นว่า "มาอีกแล้ว คนขายของ คนหลอกลวง"
สุดท้าย เขาก็ไล่ผม ทั้งโดยกิริยา หรือโดยวาจาอยู่ดี ไม่รู้จะถามไปทำไม ?
ถามแล้วไม่ใส่ใจ และผมก็บอกชัดแล้วว่า "อ่านได้ในหนังสือหรือเว็บไซต์"

เอาละ..ช่างเถอะ..ทุกคนมีสิทธิ์คิด มีสิทธิ์ระแวงสงสัย..ผมยังทนได้ ?
ทีนี้เมื่อคุณได้เข้ามาอ่านแล้ว ก็ขอให้ "ลืมเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนบ้าง"
รวมทั้งเรื่องของนายตะวันด้วย ผมจะเป็นใครมาจากไหน ทำแบบนี้ทำไม ?
ไม่ใช่เรื่องสำคัญเลย เรื่องสำคัญควรจะอยู่ที่ว่า "๙ เรื่องที่ผมนำเสนอนี้"
มีความสำคัญเร่งด่วนระดับโลกจริงหรือไม่ ? ถ้ามันไม่จริง ก็จงลืมผมไปได้
แต่เมื่อมันจริง หากคุณมีธรรมะบ้าง มีสติปัญญาจริง ก็ไม่จำเป็นจะต้องถาม
ผมอีกต่อไปไม่ใช่หรือ ? เพราะ ๙ เรื่องนี้ ก็ย่อมจะเป็นหน้าที่ของคุณด้วย
หรือเป็นหน้าที่ของทุกคนบนโลกนี้ที่จะต้องช่วยกันด้วย โดยไม่จำกัดเชื้อชาติ
ศาสนาเลย เพราะมันคือหนทางเดียวที่ทุกคนทุกเชื้อชาติศาสนาจะรอดได้

เมื่อทุกคนเห็นว่าเป็นหน้าที่ของทุกคนอยู่แล้ว ก็จะไม่เสียเวลาไปถามใครอีก
หรือไม่ไปมัวมีอคติอยู่ว่าใครเป็นคนมาชวน เพราะเรื่องที่เขาชวนมันคือหน้าที่
ของคนดีทุกคนอยู่แล้ว ก็เหลือแต่กลับมาย้อนถามตัวเองว่า "เราเป็นคนดีไหม ?"
สิ่งที่เขาชวนเป็นเรื่องดี เรื่องงาม เรื่องจริง แค่ไหน ? เมื่อรู้แน่แก่ใจตัวเองว่า
เป็นเรื่องดี เรื่องงาม และเรื่องจริงอย่างยิ่งแล้ว ต่อให้คนมาชวนเป็นคนกระจอก
งอกง่อย ก็ไม่ใช่เหตุผลที่จะไม่ให้ความร่วมมือ นี่คือ "แนวทางแห่งสาธุชน"

สรุปว่า..ถ้าจะเอาแต่หวาดระแวงสงสัยและตั้งคำถามกันเรื่อยไป โดยสุดท้าย
ก็กลายเป็นแค่ข้ออ้างที่จะไม่ทำอะไร ผมเองก็มีคำถามมากมาย แต่ไม่มีเวลา
จะมัวไถ่ถามใคร เพราะปณิธานที่ตั้งไว้ยังอีกไกลเหลือเกิน..ในขณะที่ชีวิต
ของผมก็คลอนแคลนเฉียดเป็นเฉียดตายอยู่แล้วแทบทุกวัน..ดังนั้น ถ้าคุณๆ
จะมีน้ำใจ โปรดลดคำถามเกี่ยวกับตัวผมลงบ้าง เพราะอย่างน้อยๆ ผมก็ได้
ชี้แจงแสดงไว้ในหนังสือหรือเว็บไซต์มากพอสมควรแล้ว.. ควรเอาความคิด
นั้นๆ หันมาถามตัวคุณเองบ้างว่า คุณพร้อมแล้วหรือยัง ? ถ้าวันพรุ่งนี้เป็นวันตาย
หรือเป็นวันสุดท้ายในชีวิต คุณจะทำใจได้แค่ไหน ? และตลอดชีวิตที่ผ่านมา
คุณเคยมีปณิธานอะไรอย่างจริงจัง ที่จะส่งเสริมความดี สร้างสรรค์ความงาม
และสื่อสารความจริง โดยไม่เห็นแก่ตัวเลยบ้างไหม ? เคยทำจริงๆ มาแล้วกี่ครั้ง
และเมื่อมีผู้มาขอความร่วมมือให้ช่วยกันส่งเสริมความดี สร้างสรรค์ความงาม
และสื่อสารความจริงแบบที่ผมทำอยู่นี้ .. คุณรู้สึกอย่างไร หรือจิตใจของคุณ
กว้างพอที่จะร่วมด้วยช่วยกันมากน้อยเพียงใด.. แบบนี้จะไม่ดีกว่าเอาแต่ระแวง
สงสัยแล้วไม่ทำอะไรให้ดีขึ้นดอกหรือ ? นี่คือคำถามเดียวที่ผมขอถามทุกคน

ถ้าคุณไม่เห็นด้วย ไม่ช่วยกัน มันก็เป็นสิทธิ์ของคุณ ใครจะไปว่าอะไรได้
แต่ "ถ้าเห็นด้วย ก็ช่วยกัน" เพราะมันเป็นหน้าที่ของทุกคนบนโลกนี้อยู่แล้ว
ช่วยแบบง่ายและไม่เสียอะไรเลย ก็แค่ใช้ปลายนิ้วคลิกมาเว็บไซต์นี้บ่อยๆ..

ด้วยจิตเลิกหวังได้ คงเหลือไว้แต่หวังดี
"นายตะวัน" (อำนวย นาคกนิษฐ ป.ธ.๙)
e-mail : naaitawan@gmail.com naaitawan@hotmail.com
มือถือ DTAC 081-494-6856, GSM 082-145-3175